Oyunperest
Ey hayat, nam-ı diğer ölüm!
Bu sana katlandığım 21. bölüm!
21 defa çıktım bu sahneye,
Oyunculuk mesleğim, yaşamak ise rolüm!
Bu koskoca bir körebe oyunu,
Ben ise oyunda bir körüm.
Sahneye uymayan kostümler içinde bağlı elim.
Bu rol ağır geldi bana
Üzerime binen rehavet galip geldi ve kırıldı belim.
Soruyorum kendime ’’Ben aslında kimim, neyim?’’
Beyin fırtınalara direnirken, düşünceler bu fırtınaya rehin!
Zindan içinde cennet misali
İçimdeki çocuk renksiz buldu bu sahneyi, bu hali.
’’Kalk gidelim baba!’’ dedi bana…
Son olarak sahneyi terk edişimi armağan ettim ona.
Bu sergüzeşt doluydu serzenişlerle,
Bıraktım oyunu, yelkenim artık farklı esintilerde.