KARANLIK SULAR
karanlık sularda yüzdüm
göremedim sağımı-solumu
boğuldum,öldüm
karardı ruhum seninle beraber
gözümü kapadım
hissettim
tenini tenimde
beraberce uyuduk
bütün gece
gözümü açtım yoktun yanımda
hayaldi benim ki de
senin ki gibi
olamadık beraber
kader dedik geçtik
hayata karşı
koyun gibi
hep boyun eğdik
ölümü getirdik ruhumuza
yaşarken
tekrar gözümü açsam
belki biter
bu rüya da...

                      -otistan-

Şiir olmana dair..

 

Gökyüzü düştüğünde,

Gölgen kalacak yeryüzümde

Yer yer ürpertilerin saracak bedenimi.

Merhabalar seni,

hoşçakallar sensizliği verecek

lanetli kalbime

Gözlerimde bir deniz kızı şarkı söyleyecek

Zamana yenilmeyen aşklara dair.

Adını bilmediğim mitolojik tanrılardan birine

Onun yüzündeki renklere

Benzeteceğim seni.

Sonra da deniz kızına

Toparlanacak zamanla gökyüzü

Deniz kızı kalbime yüzecek

Lanetlenmiş omuzlarımdan aşağıya doğru..

Kanatsız meleklerle dansa başlayacağım.

Bulutlar resimlerini çizecek gökyüzüne..

Dokunulmamış aşkı arayanlara güleceğim acıyla

Ve sonra ben de

bir gökyüzü olacağım seni bulabilmek adına..

Bir anne olacaksın belki de baba..

Beklide beklenen sevgili çok uzaklarda.

Kalbime açan bir gül.

Ve hep aynı soru olacak bedenimin

Unutulmuş dokunulmamış,açılmamış kapılarının ardında

Kızmazsan,sana aşık olabilir miyim?
purpLe

dün gece 4 şiir daha yazdım.

beyaz kedi

mutluyum şimdi

sadece beyaz bir kedi

sokakta kalmış

ama hala beyaz

karnı acıkmış

yemek verdim biraz

o şimdi mutlu

çünkü karnı tok

ben de mutluyum

karamsarlığa gerek yok

sadece beyaz bi kedi

mutlu olmama yetti

ssel

aşık oldum diyorsun

ama yanılıyorsun

belki O'nu buldun

belki çok güsel

vs vs...

ama ağlamadın daha

işte o zaman aşıksın ona

ama sen yine de ağlama

bi kere başladımı durmaz bi daha

4ever

yanımdasın

ama ulaşılmazsın

sadece bi anahtar gerekli

sana kavuşmam için

kalbinin kapısında kaldım

anahtarım yok

giremem

ama sen ordasın

yanımda

yine de yoksun

beklemem gerek

sonsuza dek

 

hepsi bu kadar


Düzenleyen sliver

                              SEBEBİM
         karanlık çöküyor unutulmuş hatıralarıma
         film bitiyor herhalde aklar düşmüş saçlarıma
         geceleri yatagıma girerken gelirsin aklıma
         hep vurursun kanayan yarama
         günlerim sensiz kısa gelmessin yardıma
         kastın mı var sadece seni seven canıma
         dertler birken oldu bes
         kankalarımın hepsi artık leş
         kalemim keskin bir bıçak
         hayatımda olmadı hiç alçak
         gözlerim kapalı düne bugüne yarına bakmaktayım
         gözlerim kapalı sahnede yalnız oynamaktayım
         belki mutlu olcaktım bana bi gülseydin
         belki ölmeyecektim bana seni seviyorum deseydin
         gözlerin gözlerimin önünden gitse
         bu kalp durmaz yerinde koşar gelir sana
         küskün artık kalemim bana
         sana aşık oldugum günden beri
         artık kan damlıyor kalemimden
         gözlerim ise kapalı kapı
         gözümdeki kollarımın arasındaki sen
         ask yolumu kesen hain bir beden
         her gece geldin düşlerime
         realde hiç yoksun
         odamda hep görüyorum seni
         kollarımda hiç yoksun
         para cebim dolu mutluluk cebim boş
         ne biçim hayat lan bu
         adeletını hıç görmediğim dünyasında
         biz neden gülmüyoruz hea
         gecem gündüzüm olmasın
         yazım kışım olmasın
         ilk ve sonbaharım da olmasın
         sen yoksun hiç kimsem olmasın
         güneş batarsa dogdugu yerden
         bilki ben ölmüşüm

                  FATOŞ
Farkında mısın bilmem hala seviyorum
Adamışım ben kendimi sana
Tutup itsen neye yarar ki şimdi
Ortada bıraktın artık kimse çekmez beni
Şimdi kaldım burada, vurulmuşum ben sana

Aysız geçen gecelerim,sensiz geçen günlerim
Yere düşmüş dünyayı yakan güneşe benzer
Dünyayı yakan ben, beni yakan sen
Işığım ol karanlık günlerime gel
Ne olur beni bırakma, karanlık benim ölümüm selametle…