Anneme

beni kucağına al
dizlerinde salla
ayak uçlarına kuş tüyü yastık koy
aman başım acımasın
uyut beni anne

usulca beşiğime götür
üstümü örtmeyi unutma
emzir beni kaynayan memelerinden
sütünü esirgeme
çok acıktım anne

parmak uçlarınla dudaklarıma vur
gülücükler atayım meleklere ve sana
gözlerin ışıldasın
güller açsın gamzelerinde
sev beni anne

sar sarmala
tedirgin ol hastalığımdan
dualar oku
hatta nazar boncuğu tak yakama
koru beni anne

agucuklar söyle
maniler söyle
ninniler söyle
hayaller kur geleceğime dair
benim oğlum beni bakar de
umut ver kendine anne

beni kucağına al
hastayım
çaresizim
ölüm geliyor aklıma
neredesin nerelerdesin
kurtarsana beni anne
__________________

Yokluk

Anne oruçmuyuz yemek yemedik
Bayram geldi kutlu olsun demedik
Yokmu elbisemiz niye giymedik
Bana bir şey söyle ne olur anne

Ayakkabım yırtık çorabım delik
Bir simit almaya yoktur metelik
Yemeyi yemeyi eridi kemik
Bana bir şey söyle ne olur anne

Havalar soğudu almadık kışlık
Boynu çamur gibi diktiğin işlik
Dışarı buz gibi biz niye piştik
Bana bir şey söyle ne olur anne

Niye kardeşlerim gitmez pazara
Yoksa bizlerde mi geldik nazara
Neye ne oldu da vurduk duvara
Bana bir şey söyle ne olur anne

Ne olur var yada yok deyin
Niye yıkık viran oldu can evim
Bahtım mı karadir yoksa kaderim
Bana bir şey söyle ne olur anne

Murat Demirbaş
__________________

OKŞUYOR RUHUMU HAYALİN ANNE

Şimdi çok uzaklardasın anne,
Bugün senli günlerde senin özlemindeyim.
Acıtır ruhumu sensiz yaşamak anne,
Sevgiyi, aşkı bulduğun gözlerindeyim.

Sen bad-ı saba yelisin anne,
Bir bahar gibiydi ilk nefesin.
Ayırdı fırtına, poyraz esince,
Özlemin yakıyor nerdesin anne.

Yavrum derken eridiğim sözlerindeyim,
İlk aşkım sen oldun son aşkım sen,
Seninle var oldum seninle öldüm
Zamansız gittin anne ayrılık erken.

Gökkuşağının yedi rengiydin sen anne,
Mutluluğun resmini çizerdik seninle
Umut yeşil, mutluluk mavi, düşler pembe,
Bütün renkleri karıştırıp seni boyardım anne,

Bir an olur burkulur yüreğim anne,
Hani koklamaya kıyamadığın gülündüm,
Gülleri, sümbülleri unuttum anne ve menekşeleri de,
Yokluğunla hayat bulan ızdırap çiçeklerini de.

Anne yine dilimde sevdiğim şarkı,
Yine hüzzam bir makam yine seni söylerim,
Sen gideli gözyaşım okşuyor yanağımı,
Seninleyken ben yoktum, şimdi, sensiz bir benim.

Cemre gibi düştün yüreğime, gönlüme,
Bebekliğime, gençliğime ve bütün ömrüme,
Adını nakşettim, yazdım kalbime,
Okşuyor ruhumu hayalin anne,

Yakamozlar dalgalarla rakseder anne,
Yağmur toprakla, ben yokluğunun ızdırabıyla,
Ecel göz kırparken son dansa anne,
Vuslata yürüyorum ölümün kollarında.